Mijn moeder en ik

Blog Mieke de Beer-Koomen

//Mijn moeder en ik. Een ontmoeting in het midden van de waarheid

Mijn moeder en ik. Een ontmoeting in het midden van de waarheid

Familie 13 mei 2018

Mijn moeder en ik. Een ontmoeting in het midden van de waarheid

‘Er is geen absolute waarheid. Maar er is absoluut de waarheid van het moment.’ Deze quote en het verhaal van Nazmiye Oral, theatermaakster en auteur, raakt me diep. Zo diep dat het me vlinders geeft in mijn buik. Dan weet ik dat klopt, dat het past. Bij mijn waarheid. Vandaag doet het me denken aan mijn moeder. Hoe wij elkaar vinden in de verschillen, op het kruispunt van twee waarheden.

De ingekorte versie van de toespraak van Nasmiye Oral las ik in het Noordhollands Dagblad van 12 mei. Zij spreekt over haar wens tot waarheidspreken. Als goudader van het leven. Als manier van leven dat voorbij de eenzaamheid reikt, waar schuld en schaamte niet bestaat, noch goed of fout. Enkel openheid en opluchting. Zij spreekt over het uitspreken van je eigen waarheid naar de ander, om sluiers op te lichten, om elkaar werkelijk te ontmoeten en te leren kennen. Zo nam zij het laatste stukje onwaarheid tussen haar en haar moeder weg. Uit angst voor het antwoord liet ze het lange tijd onbesproken, maar achter de sluiers van de illusie lag een verrassend en ontroerend weerzien van twee mensen. Op het kruispunt van twee waarheden.

Niet lullen, maar poetsen

Ik denk aan mijn moeder. Zij is van het type ‘niet lullen, maar poetsen’. Maakt de badkamer schoon met een mesje om ook de voegen tussen de tegels te doen blinken. Ze strijkt het beddengoed en ik verdenk haar ervan dat ze ooit zelfs de handdoeken en washandjes streek. Zij hangt ondersteboven in het trapgat en uit het raam om geen centimeter vuil ongemoeid te laten. Zij kookt drie soorten groenten en schept je ongevraagd nog eens extra op. Ze baalt als je onverwacht aan komt waaien en ze je geen uitgebreid diner kan aanbieden. Want zij zorgt zo graag. Om je te helpen groeien als mens.

Eerst lullen, dan poetsen

Ik ben van het type ‘eerst lullen, dan poetsen’. Ik laat de berg was met liefde uit mijn handen vallen als er visite komt. Een driewerf hoera voor het goede gesprek. Voor het werkelijk ontmoeten van de ander. Het liefste tot diep in de nacht. Van de koffie tot de wijn. Ook als het betekent dat ik geen tijd heb om te eten. Ook als het betekent dat de voegen zwart blijven en we onder gekreukeld beddengoed slapen. En oh ja, ik heb nog nooit ondersteboven in het trapgat gehangen, laat staan uit het raam.

Een waarheid die klopte

Mijn moeder en ik botsten vaak. Als puber en jong volwassene hinkte ik van hekel naar bewondering. Omdat we zo verschillen. En omdat we zo gelijken. We zijn extravert en een tikkie theatraal. Even zelfverzekerd als onzeker. Een vat vol tegenstrijdigheden. We omarmen het leven en daarbij is iedereen welkom. Ik herinner me een vrolijke en vrije kindertijd. Alles kon en alles mocht. Mijn ouders hadden een eigen zaak en werkten veel, maar omdat we boven de winkel woonden, waren ze ook altijd thuis. Mijn moeder was de regelaar, mijn vader de denker. Hij vond alles goed, was van het gedoogbeleid. Als het hem te veel werd, trok hij zich terug in zijn eigen wereld. Met zijn neus in de boeken. Mijn moeder met haar neus boven de pannen. Een waarheid die klopte.

Nieuw evenwicht

Toen ik 12 was overleed mijn zus. Het deed elke waarheid wankelen. Binnen het gezin zochten we allemaal naar een nieuw evenwicht. We spraken veel, maar zeiden weinig. Pas later, veel later ontdekte ik hoe verschillend onze waarheden zijn. Hoe mooi en verhelderend dat is. En hoezeer mijn moeder en ik daarin op elkaar lijken. Want ook ik zorg zo graag. Niet in het poetsen, maar in het gesprek. In het ontdekken en doorgronden van de ander. Om te (h)erkennen, te steunen en te leren. Om te groeien als mens.

Moederdag

Vandaag is het moederdag. Mam is naar een concert met Huib, haar vriend. Na het overlijden van mijn vader heeft hij haar nieuw leven gegeven. Een nieuwe waarheid. Een waarheid die losstaat van haar verbinding met mijn vader. Vol ontroering en respect kijk ik ernaar. Ik zie de liefde, neem deel aan de gesprekken en hoor hoeveel zij zegt. Ik hoor wát zij zegt. Dan vraag ik me af, heeft zij nu leren delen of heb ik leren luisteren? De waarheid ligt in het midden en op die plek komen wij samen. Daar ligt het goud. Ons goud.

Mieke de Beer-Koomen, liefhebber en verteller van echte verhalen

 

Shop Live-Room voor de jonge vrouw

In the picture

Shop Live-Room voor de jonge vrouw

De showroom en online webshop voor de jonge vrouw van 12 tot 35 voor fashion en accessoires. Tijdens de showroom-event dagen geniet je van leuke voordelen.

LivelyLives Nieuwsbrief

Goed nieuws ontvangen?